top of page

Hoe vind je rust in een drukke maatschappij? Hoe stap je uit die ratrace?

Hoe kan je meer innerlijke rust ervaren?

Hoe kan je meer cyclisch leven?

Waarom heb je altijd een druk hoofd?

Hoe kan ik opnieuw levensvreugde ervaren? Wat is de sleutel om je (opnieuw) veerkrachtig te voelen?



Mijn ervaring over hoe ik uit de ratrace stapte en voluit koos voor een leven op mijn ritme.


Vrouw die poseert met een cacao pod
Foto van Hélène met een Cacao pod.

In mijn praktijk merk ik heel vaak dezelfde patronen op: vrouwen zijn uitgeblust, hebben geen motivatie meer, zien hun werk totaal niet meer zitten maar "moeten" toch verder doen. Graag willen ze zich opnieuw vrij, energiek en geïnspireerd voelen.


Vaak zeggen ze me hoe ze ook wel via hun cyclus zouden willen leven, maar dat dat voor hen niet mogelijk is. Het probleem met deze zin is, dat er al meteen een beperkende overtuiging aan vast zit. Als jij gelooft dat het niet mogelijk is voor jou, dan kan ik jou daar helaas niet in helpen.


Als je voelt dat het wél mogelijk is, of zou moeten zijn, voor jou dan is deze blogpost voor jou.




Wat is de ratrace?


Dit is een term die wordt gebruikt om aan te geven dat mensen constant bezig zijn met, al dan niet nutteloze, handelingen die ervoor zorgen dat ze geen stap vooruit geraken. Opstaan, werken, snel rushen om thuis te geraken, koken, nog wat huishoudelijk werk, wat netflixen, snel gaan slapen zodat je voldoende slaap hebt en dan begint alles opnieuw. Om dan in je weekend al het werk dat je liet slingeren gedaan te krijgen, of om van de ene afspraak naar de andere afspraak te rennen. Kortom: dat je zelfs dan geen tijd kan vinden om te rusten.


Het probleem hiermee is dat je het zodanig gewend bent geraakt, dat rusten voor jou onmogelijk is geworden. En dit is helemaal niet rendabel, zo geraak je uitgeput. Zo krijg je constant een vol hoofd. Je zenuwstelsel heeft nu eenmaal rust nodig om alle prikkels te verwerken. Zelfs wanneer je denkt dat je onoverwinnelijk bent, dan nog heb jij rust nodig (en misschien zelfs heel hard!).



Hoe weet je dat je in die ratrace zit?



Twee kopjes ceremoniële cacao, op een versierde tafel met bloemen en edelstenen.
Een Cacao ritueel op een donderdag? Dat kan!

  • Je werkt zoveel uren per week dat je helemaal geen tijd meer hebt om te doen wat je energie geeft

  • Je vertoont signalen van burnout

  • Het voelt alsof je zoveel verplichtingen hebt dat je niet meer trouw aan jezelf kan blijven

  • Je vindt het moeilijk om echt tijd voor jezelf vrij te maken

  • Je hebt geen energie meer voor sociale contacten naast je werk

  • Je volgt wat je omgeving doet, maar diep vanbinnen voel je dat je een andere weg uit wil slaan

  • Je valt in destructieve patronen/zelfsaboterend gedrag





Over het algemeen zou je kunnen zeggen dat je gewoon geen levensenergie meer voelt. Je gaat maar mee met een stroom die voor jou opgelegd lijkt, en je vindt het moeilijk om deze cirkel te doorbreken? Sounds familiar?


Dit had ik ook enkele jaren geleden: ik had voor niks geen energie meer, niet voor hobby's of mijn bijberoep (nu mijn hoofdberoep). Ik herkende mezelf amper, vroeg me af of ik depressief werd en wat ik eigenlijk met mijn leven moest gaan aanvangen. Ik wou me opnieuw energiek, vitaal & geïnspireerd voelen.


Hoe stap je dan uit die ratrace?


Enerzijds is het simpel: er komt een besef, een gevoel dat luid tegen je spreekt "zo kan het niet meer verder", "dit is niet het leven dat ik wil leven". Maar dan komt het moeilijke gedeelte: effectief voor jezelf kiezen & de stap zetten.




Vrouw die rent op het strand
De enige race waar ik aan wil deelnemen, is die naar de zee op een zonnige dag. (credits Ellen Popshots)

Helaas hebben we niet echt geleerd om naar ons lichaam te luisteren, om onze kwaliteiten te leren kennen, om te voelen wat écht voor ons is. Helaas leven we in een maatschappij die voorbij raast, en hoe meer je werkt hoe beter. Werk je minder, dan word je bekeken als een lui persoon.


Maar niet iedereen is gemaakt om 40 uur per week te werken. Vooral als vrouw niet. Helaas heeft onze maatschappij het wel zo gecreërd. We zijn verslaafd aan kopen, hebben het gevoel enkel geslaagd te zijn in het leven als we een auto en huis kunnen kopen, en dure merkkledij dragen. Omdat we zo verslaafd zijn aan consumeren (kapitalisme), moeten we wel zoveel werken om alles te bekostigen.


Ik stelde mezelf destijds de vraag: wat is voor mij nu belangrijker? Af en toe eens iets fancy kopen voor mezelf, of mijn rust en gezondheid op de eerste plaats zetten?


Voor mij was het antwoord voluit nummer 2. Ik snap dat dat niet altijd even gemakkelijk is. De afgelopen 2 jaar zijn voor mij ook een zoektocht geweest, met vallen en opstaan. Het vroeg me om bepaalde dingen op te offeren. Maar ik offer veel liever nieuwe kleren of schoenen op, dan mijn mentale en fysieke gezondheid.


En ik hoor je al denken... ja maar; hoe betaal ik dan alles? Ik kom helemaal niet rond. Dat is gewoon onmogelijk. Misschien heb jij een zak geld van thuis gekregen waardoor je zo kan leven.


Helemaal niet; ik heb mijn eigen zaak helemaal zelf opgebouwd en werk er reeds 5 jaar aan. Ook ik heb bepaalde opofferingen moeten doen om te staan waar ik sta vandaag.


Moet je dan een eigen bedrijf starten om uit de ratrace te geraken?


Nee, een eigen bedrijf runnen is ook hard werken. Maar het geeft je wel de mogelijkheid om meer op je eigen ritme te werken, en dit is wat voor mij het verschil heeft gemaakt. Je kan even goed een 9 to 5 job hebben, waar je je heel goed bij voelt. Sta dus even stil bij jezelf of de job die je momenteel beoefent je vreugde geeft of niet.



Een Cacao Ritueel
Kom ontspannen tijdens een Cacao Ritueel en ervaar de transformerende kracht van cacao.

Als mens houden we heel graag vast aan gewoonten, ook als ze ons niet dienen. Het onbekende lijkt eng en we willen verandering graag uit de weg gaan. Maar misschien heb je net die verandering nodig? Of een goed gesprek met je manager/baas om jouw grenzen aan te geven en eventueel minder uren te werken.


Misschien voel je bij het lezen van vorige zin al meteen weerstand. Misschien vind je het heel moeilijk om je grenzen aan te geven, of misschien weet je helemaal niet wat jouw grenzen nu net zijn. Ook dit is heel belangrijk om over na te denken voor jezelf.






Jezelf beter leren kennen, je lichaam beter leren aanvoelen, je grenzen leren aanvoelen én je stem leren te gebruiken, zullen ervoor zorgen dat jij meer rust in je leven zal vinden en dus meer levenskracht ervaart.


Is dat altijd simpel? Nee.

Maar het is het wel heel erg waard.

En eens je het hebt geleerd en belichaamt, zul je vanzelf merken dat het leven minder lastig lijkt.


Je gaat namelijk niet meer over jouw grenzen heen. Je lichaam/ziel voelen zich gehoord en begrepen. Het is het zeker waard om tijd te investeren om opnieuw met jezelf te verbinden.


Zo kun je een ritme vinden dat bij jou past.



Voel je dat je hiermee aan de slag wil gaan?


Dan ben je welkom voor een massage met cacao boter (met intake en nabespreking) of tijdens een verbindend event met gelijkgestemden.


Je zal ook zien dat wanneer je je meer omringt met gelijkgestemden, je leven zal transformeren. Er zullen mensen wegvallen, ja.


Maar de "goedjes" zullen blijven ;-)


Uitgeruste groeten,

Hélène x






8 weergaven0 opmerkingen

コメント


bottom of page